Procesor posiada ,,pamięć'' złożoną z kilku rejestrów o adresach od 0 do N-1, w kodzie 1 z N (ponieważ można wtedy od razu użyć adres połączony z sygnałem DINout i Gout do wysterowania multipleksera, połączonego z magistralą danych, w mojej implementacji multiplekser sterowany jest liczbą 1 z N, nie NKB).
Jednostką wykonawczą jest układ sumatora (rozbudowanego o możliwość odejmowania) z dwoma rejestrami. Jeden rejestr przechowuje wartość pierwszego operandu, a drugi zapisuje wartość sumowania, co umożliwia jej dalszy zapis do jednego z rejestrów "pamięci".
Procesor posiada kilka instrukcji swoistego assemblera, odczyt typu instrukcji odbywa się z tej samej linii co dane. Ponieważ dane i typ instrukcji nie muszą pojawiać się jednocześnie.
Typ wykonywanej instrukcji zapisywany jest w rejestrze na cały czas jej wykonywania.
Z racji, że układ jest sekwencyjny, a instrukcje składją się z kolejnych odczytów i zapisów, trzeba je rozłożyć w czasie. Do kontrolowania na którym etapie przetwarzania jest procesor wprowadzony jest licznik.
Magistrala zrealizowana jest za pomocą multipleksera sterowanego przez układ sterujący. Pozwala on wysłać na wejścia ,,pamięci'', sumatora, rejestru pierwszego operandu, i wyjście układu wartości jednego z: danych wejściowych, rejestru w ,,pamięci'', rejestru wyjściowego sumatora. Sterowanie tymi wszystkimi elementami odbywa się w układzie sterującym, na podstawie typu instrukcji, wartości licznika, sygnału Run(odpowiedzialnego za uruchomienie instrukcji) i Reset.
Każda instrukcja jest rozłożona w czasie, w pierwszym okresie (licznik = 0) do rejestru IR zapisywany jest typ instrukcji i wartość RX i RY. Odczytywana jest wartość sygnału RUN, jeśli jest w stanie wysokim, układ sterujący uruchamia licznik i przechodzi do następnego stanu, zależnego już od typu instrukcji.
Instrukcja mv polega na przepisaniu wartości z rejestru RY do RX. Realizowane jest to w czasie jednego okresu przez wysterowanie sygnału RYout i RXin, czyli podanie wartości rejestru RY na magsitralę i zapisanie jej do Rejestru RX przy następnym zboczu zegarowym. Dodatkowo synchronicznie resetowany jest licznik, co sygnalizuje koniec przetwarzania, natomiast stan wysoki przyjmuje sygnał Done.
Instrukcja mvi polega na przypisaniu 16 bitowej wartości D do rejestru RX. Wartość RY zatem nie ma znaczenia, natomiast wartość D musi zostać podana w kolejnym okresie (licznik = 1), wysterowanie sygnałów jest podobne RXin = 1 oraz DINout = 1. Zerowanie licznika i sygnał Done analogicznie jak w instrukcji mv.
Instrukcje add i sub są do siebie bardzo podobne, polegają na dodaniu/odjęciu wartości w rejestrze RY od wartości w rejestrze RX i zapisaniu wyniku w rejestrze RX. Ich realizacja wymaga kilku taktów. W drugim okresie (licznik = 1) na magistralę trafia wartość rejestru RX (RXout = 1) i zapisywana jest w rejestrze podręcznym sumatora (Ain = 1). W trzecim okresie (licznik = 2) AddSub ustawiane jest na: 0 w przypadku add, 1 w przypadku sub. Na wejście rejestru G trafia wynik sumowania, dzięki wysterowaniu Gin = 1 zostaje on zapisany do niego przy kolejnym zboczu. W kolejnym okresie (licznik = 3) wartość wyniku z rejestru G trafia na magistralę (Gout = 1), dzięki temu w tym okresie trafi ona na wejścia rejestrów ,,pamięci'' i zostanie tam zapisana w rejestrze RX z następnym taktem dzięki wysterowaniu RXin = 1. Ponadto zerowany jest licznik i ustawiany jest sygnał Done.